På føtene har eg åttebladsrosemønstra labbar frå besto. Heile tre par labbar låg under treet, frå tre som vil at eg skal vera glad og varm på føtene.
25.12.08
12.12.08
Eg synest å hugsa at det å skifta sikringar var ei slik oppgåve som forsvarslause kvinnemennesker trengte menn til i gamle dagar. No har eg nett skifta ein sikring (og fekk litt lærdom på kjøpet: ein oljeomn + ein vifteomn + ein vannkokar = ikkje sant), og det trur eg ikkje at eg har gjort før.
Eg kan forstå at det ikkje er så lett å skifta dekk på bilen dersom ein skal gjera det fyrste gong og er aleine. Men hvis nokon viser fyrst er det ganske enkelt. Men å skifta sikring! Det var jo kjempelett! Lettare enn å lasta ned dataspel frå bestoldgames.net!
Var kvinnemenneska førtildags så ubrukelege? Var sikringane vanskelegare før? Eller er det berre ei dårleg myte?
6.12.08
3.12.08
På akkurat same tid som dette, berre i går skreiv eg detta før eg gløymde å posta:
Me kosar oss med tøyse-engelsk frå 1996 medan eg ventar på Blåfjell og bagel-deigen hevar. Me satsar hardt på KOS og HYGGE i Det Bakkegatiske Kollektiv. Me har felles pakkekalender, me har stjerna og me set noregsrekordar i stearinlystenning.
Førjulskosen so langt har inneheldt:
2 julekonsertar
Love Actually
Pepperkakehusbygging
Eventyr i New York - to gongar på same kveld
and a partridge in a pear tree.
Me kosar oss med tøyse-engelsk frå 1996 medan eg ventar på Blåfjell og bagel-deigen hevar. Me satsar hardt på KOS og HYGGE i Det Bakkegatiske Kollektiv. Me har felles pakkekalender, me har stjerna og me set noregsrekordar i stearinlystenning.
Førjulskosen so langt har inneheldt:
2 julekonsertar
Love Actually
Pepperkakehusbygging
Eventyr i New York - to gongar på same kveld
and a partridge in a pear tree.
28.11.08
FØR OG NO.
FØR var eg forelska i Tony i East 17. NO er han ikkje so kjekk lenger.
FØR var det familiekveld med pizza og NRK kvar fredags kveld. NO er det ikkje so ofte, men det er slik i kollektivet i dag. Heimelaga pizza, me ser Beat for Beat og Nytt på Nytt og gler oss til Hunter.
FØR i dag leverte eg 2 oppgåver som eg hadde alt for dårleg tid til. Etterpå såg eg på gamle, gode videoar på youtube: East 17 og Take That.
NO tenkjer eg: FOR EIN FIN FREDAG.
23.11.08
Ein gong budde eg i eit kollektiv på eit loft. Me hadde berre takvindauge, golvet var skeivt og sjølv om vindauga var att kom det bjørkerusk inn og la seg på senga om dagen. Der budde eg i lag med ein som er nesten to meter lang, det meste av han er armar, bein og ein latter som avslører han på ei mils omkrins. Sjølv i storsalen visste du at han var der om han lo.
Kvar laurdag og sundags føremiddag om vinteren låg han i sofaen med dei store dyne-tøflane (som stinka tåfis) og kosebukse og såg på vintersport. Han la seg oppå meg i sofaen slik at meg måtte klipa han til han gav seg. Me kledde oss ut og spelte luft-synth til Meat Loaf sitt album "Bat out of Hell".
No er han i Danmark. Eg saknar han veldig.
Ein annan er tynn som ein strek og stram som ein militær i haldning og kropp. Han har alltid matchande sko og belte, og han et rå, skrelte poteter som epler. Han pleide alltid å vere blakk fordi han brukte pengane sine på sko og kule klede i staden for f.eks mat, og foreldrene hans betalte mobilrekninga, sjølv om han syntes det er litt flaut.
Han har ein eigen dans der ein roper namnet på mooven samtidig som ein gjer det, veldig pedagogisk. Då han var eit år i militæret, noko alle var sjokka over at han gjorde, budde han på rommet mitt og spreidde rotet sitt utover når han var på besøk. Og det var så ofte han kunne.
No er han i Ålesund. Eg saknar han like mykje.
Då eg blei kjend med desse to, og me budde på loftet i Maristuvegen hadde eg korte dongeriskjørt, mørk augeskugge og rockestil. Eg studerte tysk og lot meg forføra av Samfundet, og desse to var med. 3-4 år budde me i lag, på to forskjellige stader.
I nokre av dei mest skjelsetjande åra i mitt liv.
Kvar laurdag og sundags føremiddag om vinteren låg han i sofaen med dei store dyne-tøflane (som stinka tåfis) og kosebukse og såg på vintersport. Han la seg oppå meg i sofaen slik at meg måtte klipa han til han gav seg. Me kledde oss ut og spelte luft-synth til Meat Loaf sitt album "Bat out of Hell".
No er han i Danmark. Eg saknar han veldig.
Ein annan er tynn som ein strek og stram som ein militær i haldning og kropp. Han har alltid matchande sko og belte, og han et rå, skrelte poteter som epler. Han pleide alltid å vere blakk fordi han brukte pengane sine på sko og kule klede i staden for f.eks mat, og foreldrene hans betalte mobilrekninga, sjølv om han syntes det er litt flaut.
Han har ein eigen dans der ein roper namnet på mooven samtidig som ein gjer det, veldig pedagogisk. Då han var eit år i militæret, noko alle var sjokka over at han gjorde, budde han på rommet mitt og spreidde rotet sitt utover når han var på besøk. Og det var så ofte han kunne.
No er han i Ålesund. Eg saknar han like mykje.
Då eg blei kjend med desse to, og me budde på loftet i Maristuvegen hadde eg korte dongeriskjørt, mørk augeskugge og rockestil. Eg studerte tysk og lot meg forføra av Samfundet, og desse to var med. 3-4 år budde me i lag, på to forskjellige stader.
I nokre av dei mest skjelsetjande åra i mitt liv.
20.11.08
Herlig med nytt bilete.
PS. Lurer du på kva eg gjorde på tysdag? Svaret får du her.
PSPS. Ganglionen er vekke!
Det er snøstorm og ekstremværmvarsel ute, og eg gjer det einaste som kjennes rett. Jovisst kunne det vore deilig med ein tur ute i ruskaveret! Men ikkje no. Eg og kjærast lagar biff til middag og kakao til dessert og ser på film. Miss Marple! Og a Knights tale.
Og so har eg kjøpt noko nytt: rosesyltetøy. Det er VELDIG RART. Det lukter akkurat som rosesåpe, rosekrem eller roseshampo. Og det smakar sånn også! Eg har ein ide om at det kan bli bra saman med nøtter/mandlar og kanskje ein pudding, men det har eg ikkje prøvd enno. Førebels er det einaste fornuftige bruksområdet eg har funne å blanda med yoghurt naturell. Det var ganske godt.
No var det forresten på tide å skifta ut sommarbiletet.
Og so har eg kjøpt noko nytt: rosesyltetøy. Det er VELDIG RART. Det lukter akkurat som rosesåpe, rosekrem eller roseshampo. Og det smakar sånn også! Eg har ein ide om at det kan bli bra saman med nøtter/mandlar og kanskje ein pudding, men det har eg ikkje prøvd enno. Førebels er det einaste fornuftige bruksområdet eg har funne å blanda med yoghurt naturell. Det var ganske godt.
No var det forresten på tide å skifta ut sommarbiletet.
14.11.08
3.11.08
La meg slå eit slag for fennikelen. Han er veldig fin!
Fennikel kom til meg med full styrke i sommar ein gong. Vidunderleg til grilling med parmesan, ein hit i kvit fiskesuppe. Rik på A og C-vitamin, og visstnok bra for fordøyinga. Og ganske vakker må eg sei, med fast og fin kropp og krusete hår.
No drikk eg ein kopp fennikel-te. Det er også deilig, i all sin søte anisaktigheit. Men eg vil ikkje anbefala å drikka fennikkel-te rett etter ein fenikkel-middad, den slags aktivitetar treng litt tid i mellom. Elles kjennes det som å drikka middag. Og ingen vil vel ha fiskesaft.
Hurra for fennikelen!
30.10.08
Ute er det kaldt, inne er det fint. Her er det mandariner og raudvinsdunk og bra folk og tomatsuppe til alle. Etterpå er det sjokoladeis og film. Eg skulle ha endra biletet på toppen av denna bloggen no, for det er lenge sidan grilling på verandaen. Det kjem kanskje snart.
Men eg tek lite bilete, eg har rota vekk ladaren til kameraet mitt, og dessutan er eg i praksis om dagen. Fyrste av tre veker er ferdig i morgon, og eg trivst godt. Førskulelærar kan godt vere ei blivande framtid!
Men eg tek lite bilete, eg har rota vekk ladaren til kameraet mitt, og dessutan er eg i praksis om dagen. Fyrste av tre veker er ferdig i morgon, og eg trivst godt. Førskulelærar kan godt vere ei blivande framtid!
23.10.08
Av alle distraksjonane eg har tatt i mot med opne armar i dag medan eg eigentleg skal jobba med innlevering i pedagogikk vil eg gjerne få presentera eit knippe av dei finaste og beste:
Heimesida til ein japansk kunstnar med nokre fantastiske greier under "selected work".
Dette diktet av kristine næss:
Ingen døde, ingen forlot meg, jeg bare var, og det var ikke nok. Og nå endrer alt seg, før jeg får gjort noe med det. Over hele verden er været uforutsigbart, folk blir urolige, uberegnelige, ja, jeg kan ikke regne med noe som helst, fra noen av dem som kunne ha passet for meg.
og eit intervju med Anne Marit Jacobsen på NRK der ho sit overvelda etter å ha sett eit klipp av seg sjølv framføre "Sjørøvar Jenny" i 1978 - noko ho ikkje kunne hugse å ha gjort ein gong.
Heimesida til ein japansk kunstnar med nokre fantastiske greier under "selected work".
Dette diktet av kristine næss:
Ingen døde, ingen forlot meg, jeg bare var, og det var ikke nok. Og nå endrer alt seg, før jeg får gjort noe med det. Over hele verden er været uforutsigbart, folk blir urolige, uberegnelige, ja, jeg kan ikke regne med noe som helst, fra noen av dem som kunne ha passet for meg.
og eit intervju med Anne Marit Jacobsen på NRK der ho sit overvelda etter å ha sett eit klipp av seg sjølv framføre "Sjørøvar Jenny" i 1978 - noko ho ikkje kunne hugse å ha gjort ein gong.
Abonner på:
Innlegg (Atom)