Ein kan stadig læra nytt om foreldra sine. Far min, til dømes, fortalde meg i dag at han har hatt ei Goethe-omsetjing på trykk i Vinduet.

(No verkar eposten min og. Det synte seg at webmail vart oppdatert i sommar, so nettlesaren vår var for gamal til å forstå det eller noko slikt. Eg skjøna det ikkje heilt, men lasta ned nokre greier som ser ut som det funka fint. No kan eg lesa epostane mine. Det var godt.)

Det er frustrerande, f r u s t r e r a n d e, FRUSTRERANDE at universitetspostverket ikkje verkar som det skal. Eg har ikkje fått lese elektrobrev på MINST tre dagar.

Det var kaldt, k a l d t, KALDT i kyrkja i dag, det var keisamt, k e i s a m t, KEISAMT i kyrkja i går. Det er fint, f i n t, FINT at eg snart skal til Oslo og vere med gode vener, og det er supert, s u p e r t, SUPERT at eg skal til Trondheim att neste onsdag.

Ser de det, alle kjende i Bartestaden? Eg kjem attende! Opne glasa og rop det ut: HO KJEM! HO KJEM! Syng det ut i den hallande sommaren. Og kjøp øl.

Serious Orlando


What Orlando Bloom are You?
brought to you by Quizilla

Knis.

Dersom nokon såg tre jenter danse på ein rar måte på garage i går, medan ingen andre dansa, so var den eine, ho med gummisko som hang fast i golvet på ein seig måte, meg.

Dersom nokon køyrde over Holdhus i dag, og såg ei jente site og sove i ein kyrkjedøropning og sove, so var det meg, det og.

I kveld reiser hobbiten Melilot Brambleburr of Bindbale Wood (eg) og alven Maranwë Silimaurë (eg, det og) til Bergen. Det skal bli bra moro.

Eg gløymde Tom Waits - Rain Dogs. Den må vera med.

Lista til Øyvind, ja. Fem feilfrie album. Album der ein ikkje har lyst å hoppe over ein einaste song.

I`m your man - Leonard Cohen

So storslagent at det må stå litt for seg sjølv. Det finst fleire som oppfyller det førnemnde kriteriet trur eg; Lou Reed - Transformer, Jaga Jazzist - a livingroom hush, Beth Orton - Central Reservation....

Kanskje eg tek feil, kanskje er eg ikkje einig i dette sjølv ein gong. Eg er ikkje sikker.

Jane er så søt og spør i minneboka om korleis sommaren min er, om den er fin.

Eg ser på skjermen. So klør eg meg litt i nakken. So ser eg litt på city of Angels med søstra mi, sjølv om eg ikkje likar den filmen.

So jobbar eg mykje. Og det regner alltid når eg sykler. I mellom, når me har tid eller kjem på det, er eg med vener, slike gode; barndomsvener. Som i går, middagsbesøk m.m. Det var bursdagsfeiring og veldig bra. God mat, godt øl og kjekt, kjekt, kjekt.

Strålande planar for næraste framtid: dra til oslo for eit par dagar, med ei venninne, besøke to andre venninner. Det skal bli deilig venninnete. Og so, brått; Trondheim. Det skal og bli deilig.

Sommaren? Den har vore fin. Den er brått over. Eg jobba mykje.

Ein gong sa ein kompis av meg at han skulle heim og ete litt kjeks, han måtte fylla opp kvoten sin. For det var han blitt fortald, at kvar nordmann et 2,5 kilo kjeks i året. So fniste me alle litt, for det høyrdes mykje ut, og me åt jo ALDRI kjeks, så tenk på all kjeksen dei gamle damene et!

To og eit halvt kilo kjeks spreidd utover eit heilt år? Dersom ein går ut frå at ein kjekspakke veg ca. 250 gram (for det kan eg tenkja meg?), so vert det 10 pakkar kjeks. Ein i månaden. Dersom alle pakkane er Havrekjeks vert det sikkert litt færre (ein pakke Bixit veg 300 gram), men dog.

Eg er glad i kjeks. Det skal ikkje stå på det. Eg likar til og med tantete kjeks, slike mjuke med fyll og sjokoladetrekk, som Jaffacakes. (favoritten har solbærfyll). Mummikjeks likar eg og, på mattetentamen i tiende klasse sette eg klasserekord. 14 mummikjeks i munnen på ein gong. (det var ikkje so mange med å konkurrera, dei fleste rekna faktisk.) Det er litt dumt, det der, at det å vera dårleg i matte er heilt greit og akseptert (kor mange kjenner DU som faktisk kan prosentrekning? Eller deling med store tal? Eller oppsetet for gonging), medan det er dødspinleg å ikkje vite kven Chamberlain var. (Er det pinleg? Det er kanskje pinlegare å ikkje kunne dobbel konsonant.) (so lenge ein ikkje har dysleksi, då er det i orden og.)

No vart alt dette usamanhengande. Eg kan snart ikkje stava sjølv ein gong (og prosentrekning kan eg iallefall ikkje), dessutan er dette (matte, ikkje kjeks) ein problematikk som det er skrive meir spanande enn dette om i siste utgåve av SynogSegn, eit blad som hever dagen og ein kaffikopp mange hakk når det kjem.

Slikja. Nokon et i alle fall veldig mykje kjeks.

I dag, etter 2,5 timar på musikkrommet på ungdomsskulen, kan eg presentera fylgjande lister:

EG KAN:
-montera eit trommesett
-spela ukompliserte rytmar saman med White Stripes
-spela litt meir kompliserte rytmar medan eg nynnar Shonen Knife
-namnet på alle trommene og lokka
-spela supersakte med dobbel basstromme
-høyra på ein cd og kjenna att basstromma og skarptromma

EG KAN IKKJE:
-høyra på ein cd og høyra skilnad på kræsj og raid
-spela fort med dobbel basstromme (utan å doble heihatten og)
-særleg mange gode triks
-spela til shonen knife i deira eige tempo

1. Wenn dein Leben verfilmt würde, wie wäre der Titel dieses Films?
MARI - i DITT hjarte


2. Welche Songs würden auf dem Soundtrack sein?
Motorpsycho kunne lage musikken. Men Miss Universum - Big skulle vere rulletekstmusikk.

3. Würde es ein Film mit richtigen Schauspielern oder ein Zeichentrick sein? Warum?
Ein blanding, Ekte skodespelarar med teiknefilmselement, for det er tøft.

4. Casting: Wer würde dich spielen, deine Familienmitglieder, Freunde usw. ?
Franka Potente skulle spele meg, Wenche Foss ei av bestemødrene mine, Judi Dench den andre. Eg har ei venninne som byrjer på I; Milla Jovovich. Kusina mi; Christina Ricci, venninne R; Elisabeth Matheson. Eg har ein kompis som Harald Eia kunne få vere. Gerhard får IKKJE noko rolle, ikkje Ingemar heller, enno om han er barnebarnet (oldebarnet?) til Geirr Tveitt. Heller ingen liknande glætte amerikanarar. Men Bruce Willis likar eg, han kan få vere med, sjølv om det til no har vore litt lite skyting og vald i livet mitt. Men kven veit, eg er no berre knapt einogtjue, det kan dukke opp mange skyte/slosse-episodar framleis.

Fredagsfire på ein sundag

On a long deserted wood road: eine weiss und rote Campingwagen. Oui, oui, sacre bleu! SACRE BLØ! BLØ! BLØ! Soaking, Nass, Gjennomvåt, GJØNOBLAUT, av å sykla heim, blinda av sprut. Familie drog avstad med alle regnbuksene. Regnet og tordna jagar alle turistar vekk frå allfarveg KOR ER ALLE TURISTANE? OG REGNJAKKENE? Brent suppe stinkar, sjokolade og yoghurt er ingen god investering for resten av dagen. ACH! SO ist das Leben, eg sovnar motlaus, rastlaus og passiv i mamma si seng. Ich wusste nicht dass ich auch heute Nachtsdienst habe. Fickgeilundscheisse.

Dagen blir ikkje betre når eg brått surfar inn i dette gresselege vesle rimet her, eit rim eg trudde eg hadde gløymd for evig og alltid (og det hadde nok vore best):"If you where a tear in my eye, I would'nt have cried, in fear of loosing you.." - Det tykkjest meg at dette er ikkje noko dikt ein skriv i blågen sin. Eg er ikkje so glad i å henga ut folk. Dersom ein er glad i poesi er dette plassen å gå. Hrmf. Gmfr.

ALeine heime, foreldre + kleinschwester er på fjellet og bygger terasse på hytte, og bror er in the army now, åoå hes in the army. Eg skal spele lufttrommer og danse vilt til "I just dont know what to do with myself" (white stripes) i stova. Musikken høgt på. Snart skal eg på nattevakt, men fyrst må eg rocke litt med alle vindauge opne. LUFT! ROCK! Kiss me kiss me kiss me!

I anfall av keisemd - eg skulle ha spelt trommer no, men han eg skal låna nøkkel av tek ikkje telefonen - stirer eg tomt på dataskjermen og skriv inn tøffe ord i adressefeltet til verdsveven. Beinhard.

Oftare og oftare finn eg meg sjølv i ein irriterande tilstand der eg mest av alt skulle ynskje det satt ein kul, morosam, tøff, kanskje litt hårete, eller kanskje ikkje, mann i stova som eg kunne ta med meg når eg skal legga meg. DET HADDE GJORT SEG. Eg ynskjer meg ein slik til gebursdagen. Det er forresten på fredag.

Det har tordna i dag. Eg likar betre sola som er no. Redd i torden? Nei, men eg er alltid glad når elektriske apparat ikkje eksploderer, det hadde vore so bale når eg er aleine heime.