Det er snart duka for årets stor-store fæst på Studentersamfundet. Den rosa & svarte buksedressen er på plass i hylla mi. Koring & dansesteg vert innøvd rundt meg.
Gudene skal vite at du aldri blir en OOO OAPPAPP OOOO OOAPAPAP
29.3.06
22.3.06
You could be my unintended choice to live my life extended.
Det er noko merkeleg på gong i hovudet mitt! Kvar einaste kveld, litt utpå kvelden og særleg etter travle dagar skjer det same: den same songen kjem snikande, og brått finn eg meg sjølv nynnande på den. Songen er "Unintended" av Muse. Det er ein fin song, eg liker den godt, men likevel er det litt rart å ha den tilbakevendande på denne måten.
Det er noko merkeleg på gong i hovudet mitt! Kvar einaste kveld, litt utpå kvelden og særleg etter travle dagar skjer det same: den same songen kjem snikande, og brått finn eg meg sjølv nynnande på den. Songen er "Unintended" av Muse. Det er ein fin song, eg liker den godt, men likevel er det litt rart å ha den tilbakevendande på denne måten.
17.3.06
Det er mogleg mange av dykk lurer på kva eg skal gjera til hausten. Eg får spørsmålet relativt ofte, so difor presenterer eg her dei ulike scenaria over korleis det komande året i livet mitt kan sjå ut:
PLAN FOR LIFE:
1. Gjera ferdig tysk. Moglegeins Humanister i Praksis. Kanskje italiensk for å fylla på. Dette vil jo opna for å fortsetja eit engasjement på Samfundet, fortrinnsvis eit litt mindre ansvarleg enn no. Etter eit semester med dette må eg velga noko nytt, eventuelt eg kan flytta til Bergen, ein tanke eg ikkje er heilt framand for.
2. Lærarhøgskulen, her i Trondheim. Dette opner for same moglegheiter som skissert ovanfor. I tillegg slepp eg å flytta, og det er alltid greit. Flytting er sress, og eg føler meg ikkje heilt ferdig med Trondheim. Men dersom eg får lyst kan det jo henda eg kan søka overflytning til Bergen etter eit år.
3. Kulturprosjektsledelse, Lillehammer. Dette høyres ut som eit fabelaktig spanande fag. Men faktorane som tel positivt i forslag 1 og 2 fell vekk her, og gjer at eg er litt skeptisk.
4. Kaospilot i Danmark. Same som over.
5. Jobba eit semester, og til våren: praktikantkurs nynorsk mediesenter. Same som over, i tillegg til at dette er litt meir usikkert. Det er jo so, at etter snart 4 år på universitetet byrjer behovet for ei ordentleg utdanning å melda seg. Det er grenser for kor tungt ein god og fyldig engasjements-CV kan vege opp!
Og om nokon lurer på korleis eg ser ut når eg lurer på desse tinga, kan dåke sjå over. Omlag slik.
14.3.06
Ein gong las eg ei bok som heitte "Hjemme er der hvor hjertet er". Og kvar er hjartet? I handa? Eg veit i alle fall at det er litt i Fusa, og ganske mykje på Samfundet. Men i Ilevollen 3D er eg meir usikker. Der søv eg, og rotar noko forskrekkeleg på rommet mitt. I går tok eg Tidenes Oppvask medan eg høyrde på radio. Det var i grunnen fint, oppvask har ein fin meditativ effekt, særleg i kombinasjon med Dagsnytt Atten.
10.3.06
Medan eg skriv høyrer eg meg sjølv på radioen. Knis. Det blir presentert som ei glad-sak og at eg er superglad for og einig i dette forslaget; studiepoeng for frivillig engasjement. Men eg er ikkje ubetinga einig.
Det er flott at universitet og høgskule kan vise i praksis at dei set pris på frivilligheitskulturen. No kjenner eg mest til Trondheim, men her er det ikkje måte på kor mange godord me får. Dette skulle for øvrig berre mangla, for Samfundet, UKA, ISFiT, NTNUI og med meir er ein enormt viktig del av student-Trondheim. Men eg trur ikkje måten dei skisserer det på, med 10 studiepoeng for verv/praksis i frivillig arbeid bakt inn i ein bachelorgrad er måten å gjere det på. På denne måten blir berre dei som har ein hobby som samsvarar med utdanninga belønna, og ikkje dei som vel å drive med noko heilt anna enn studia. Ein mediestudent som skriv i studentavisa vil få desse poenga, men ei sivilingeniørspire vil ikkje få noko att for å vere med i studentteateret. Vidare lurer eg på kven som skal vurdere kriteria for å få desse poenga? Går det på mengden ansvar? Tid brukt?
Ledelse i Praksis er eit fag NTNU har tilbydd studentar med tunge verv i Samfundet, UKA og ISFiT dei siste åra. No er faget lagt ned, men me vonar voldsomt å få det tilbake. Dette er eit ledelsesfag der ein følger relevante førelesningar og skriv øvingar basert på pensum samt eigne leiarrøynsler. I tillegg til å gje ei verdifull avlasting på studieprogresjonen slik at ein kan forsetje det gode vennskap med lånekassen og samstundes bruke tid på vervet sitt er også dette faget verdifullt for organisasjonane. Faget er lærerikt og nyttig og kan slik bidra til kompetanseheving i det at leiarane ikkje treng å lære alt på intuisjon eller ved varierande kompetanseoverføring.
Eg tek sjølvkritikk for lange setningar.
Det er flott at universitet og høgskule kan vise i praksis at dei set pris på frivilligheitskulturen. No kjenner eg mest til Trondheim, men her er det ikkje måte på kor mange godord me får. Dette skulle for øvrig berre mangla, for Samfundet, UKA, ISFiT, NTNUI og med meir er ein enormt viktig del av student-Trondheim. Men eg trur ikkje måten dei skisserer det på, med 10 studiepoeng for verv/praksis i frivillig arbeid bakt inn i ein bachelorgrad er måten å gjere det på. På denne måten blir berre dei som har ein hobby som samsvarar med utdanninga belønna, og ikkje dei som vel å drive med noko heilt anna enn studia. Ein mediestudent som skriv i studentavisa vil få desse poenga, men ei sivilingeniørspire vil ikkje få noko att for å vere med i studentteateret. Vidare lurer eg på kven som skal vurdere kriteria for å få desse poenga? Går det på mengden ansvar? Tid brukt?
Ledelse i Praksis er eit fag NTNU har tilbydd studentar med tunge verv i Samfundet, UKA og ISFiT dei siste åra. No er faget lagt ned, men me vonar voldsomt å få det tilbake. Dette er eit ledelsesfag der ein følger relevante førelesningar og skriv øvingar basert på pensum samt eigne leiarrøynsler. I tillegg til å gje ei verdifull avlasting på studieprogresjonen slik at ein kan forsetje det gode vennskap med lånekassen og samstundes bruke tid på vervet sitt er også dette faget verdifullt for organisasjonane. Faget er lærerikt og nyttig og kan slik bidra til kompetanseheving i det at leiarane ikkje treng å lære alt på intuisjon eller ved varierande kompetanseoverføring.
Eg tek sjølvkritikk for lange setningar.
6.3.06
Reportasjen i Typisk norsk i går, den som handlar om italienske svartmetall-rockarar som lærer seg norsk for å synge "det svarte hjertets apokalyptiske ensomhet" eller liknande, den gjer meg glad. Tanken på å analysere den førre setninga gjer meg litt glad og - ei skikkeleg lang setning med mange ord, men likevel få ledd. Riktig, riktig kjekt er det å tenkje på.
Men å rekne med potensar eller teikne imaginære tal på ei tallinje! Det er vanskelegare enn eg trudde å kome inn i. Eg gremmer meg, og går for å drikke kaffi.
Men å rekne med potensar eller teikne imaginære tal på ei tallinje! Det er vanskelegare enn eg trudde å kome inn i. Eg gremmer meg, og går for å drikke kaffi.
28.2.06
22.2.06
Fyrst slår lånekassen opp med meg. So får eg vita at å reparere skjermen på frk. Mac (aka Livet Mitt) kostar 7000 kroner. På veg tilbake til Samfundet køyrer ein buss gjennom ein søledam og spruter på meg.
Eg tenkte: "Kva? Dette skjer jo berre på film!" At slike kjipe, kjipe, kjipe ting skjer og at ein blir spruta på av ein buss. Det skjer ikkje på gode, fine, kjekke dagar. Eg nekter å leve ein slik klassisk film. På ei anna side: det er jo nett slike filmar der slike klisjear skjer at det ender godt. Bra, i det minste.
So då kan eg jo avslutte med dette, for det er Supergrass som bringer meg frå stad til stad for tida, på min raude discman:
But we are young, we get by,
Can't go mad, ain't got time,
Sleep around, if we like,
But we're alright,
Eg tenkte: "Kva? Dette skjer jo berre på film!" At slike kjipe, kjipe, kjipe ting skjer og at ein blir spruta på av ein buss. Det skjer ikkje på gode, fine, kjekke dagar. Eg nekter å leve ein slik klassisk film. På ei anna side: det er jo nett slike filmar der slike klisjear skjer at det ender godt. Bra, i det minste.
So då kan eg jo avslutte med dette, for det er Supergrass som bringer meg frå stad til stad for tida, på min raude discman:
But we are young, we get by,
Can't go mad, ain't got time,
Sleep around, if we like,
But we're alright,
18.2.06
Fusa! Åh, Eikelandsosen! Denna helgo har eg fri, denne helgo har eg reist heim. I går var eg hjå mormor, i dag i Bergen. No er eg heilt heime, i gode gamle Fusen. Dei siste vekene har det kjendes ut som eg ikkje lenger er ein person, Mari, men berre er leiar av Samfundet. Då er det på tide å dra heim ein tur, møte familie og gamle vener og byte ut "vi" og "gjøre" frå dialekta med det mykje meir MARIske "me" og "gjera". Det er utruleg kva som skjer med talemål & ordforråd når ein er omringa av austlendingar, trøndarar eller nordlendingar heile dagen!
Ja til setlabok, boss, snop og hoon pitle! Nei til lommebok, søppel, godteri og shit, ass!
Førre veke var ei av det hektiske slaget, men på ein veldig kjekk måte: Ny UKEsjef vart det vald, og det til og med ei jente. Kandidatane var gode og det kunne like godt blitt den eine som den andre, men feministen i meg tykkjer at den tredje kvinnelege UKEsjefen nokon sinne er verd ein skål.
I tillegg har vegen mot eit Nytt og Betre Liv tatt meir konkret form: å ha eit fag med LEKSER og obligatorisk oppmøte har gjeve meg smaken på skule & studier attende og eg er klar for å jobba ordentleg att. Over jul har Samfundet-vervet gått ordentleg i blodet på meg, so no får eg til å kombinere studia med vervet på ein annan måte. Noko som absolutt kan seiast positivt, for å uttrykkja det på ein fullstendig idiotisk måte.
Elles har eg trena: 50 minutt på treningsstudiosykkel! Det er ein slik ein med program; tidsinnstillingar og variasjon i tyngda, ein slik som seier "Good job!" når ein er ferdig. Flotte greier. Det kjennes godt, er veldig kjekt når ein har Supergrass på øyret og ikkje minst: det bringer fram interessante kulørar mellom rosa, raudt og lilla i andletet mitt.
Ja til setlabok, boss, snop og hoon pitle! Nei til lommebok, søppel, godteri og shit, ass!
Førre veke var ei av det hektiske slaget, men på ein veldig kjekk måte: Ny UKEsjef vart det vald, og det til og med ei jente. Kandidatane var gode og det kunne like godt blitt den eine som den andre, men feministen i meg tykkjer at den tredje kvinnelege UKEsjefen nokon sinne er verd ein skål.
I tillegg har vegen mot eit Nytt og Betre Liv tatt meir konkret form: å ha eit fag med LEKSER og obligatorisk oppmøte har gjeve meg smaken på skule & studier attende og eg er klar for å jobba ordentleg att. Over jul har Samfundet-vervet gått ordentleg i blodet på meg, so no får eg til å kombinere studia med vervet på ein annan måte. Noko som absolutt kan seiast positivt, for å uttrykkja det på ein fullstendig idiotisk måte.
Elles har eg trena: 50 minutt på treningsstudiosykkel! Det er ein slik ein med program; tidsinnstillingar og variasjon i tyngda, ein slik som seier "Good job!" når ein er ferdig. Flotte greier. Det kjennes godt, er veldig kjekt når ein har Supergrass på øyret og ikkje minst: det bringer fram interessante kulørar mellom rosa, raudt og lilla i andletet mitt.
15.2.06
13.2.06
"særlig slike som uforskyldt er kommet i nød eller er blitt vanskelig stillet, eller som i yngre dager har sett bedre dager, men ved alderdom har tapt sin arbeidsevne eller på annen måte er vanskelig stillet."
Kven sa det var lett å skaffe seg pengar?
Kven sa det var lett å skaffe seg pengar?
12.2.06
Åååå, lørdagskveill og ungdomstid - og trøndelag, du slette tid!
Åge altså! Åge er mannen sin det. Saman med alle dei andre femtiåringane laga han den beste stemninga i Storsalen sidan Jostein Pedersen. Det er ein god kveld på Studentersamfundet. Det er folk og liv og fest og moro. Som det skal vere! Ååå, levva livet!
Tidlegare i dag markerte me fred og samhald i byen. Det ser ut til at adressa.no ikkje har alt heilt i lodd: heiter eg Raumsland eller Raumsgard? Og dersom ein les teksten - kva er no dette for noko å sitere meg på? Alt eg snakka om, alle orda eg hadde, og eg blir sitert på "aldri vært så redd"? Det er litt kjipt kjenner eg. Når eg kjenner etter. Og det gjer ein jo gjerne, når ein har vore i avisa.
Til sist vil eg helsa til Aggi. Ingen kan danse på bordet som Aggi!
Åge altså! Åge er mannen sin det. Saman med alle dei andre femtiåringane laga han den beste stemninga i Storsalen sidan Jostein Pedersen. Det er ein god kveld på Studentersamfundet. Det er folk og liv og fest og moro. Som det skal vere! Ååå, levva livet!
Tidlegare i dag markerte me fred og samhald i byen. Det ser ut til at adressa.no ikkje har alt heilt i lodd: heiter eg Raumsland eller Raumsgard? Og dersom ein les teksten - kva er no dette for noko å sitere meg på? Alt eg snakka om, alle orda eg hadde, og eg blir sitert på "aldri vært så redd"? Det er litt kjipt kjenner eg. Når eg kjenner etter. Og det gjer ein jo gjerne, når ein har vore i avisa.
Til sist vil eg helsa til Aggi. Ingen kan danse på bordet som Aggi!
3.2.06
No har eg nettopp intervjua Hurra Torpedo. På tv. Eg har aldri intervjua nokon foran kamera før, men det kom eg ikkje på før etterpå. Det gjekk ganske bra, men eg fniste litt, og det var litt teit.
Kanskje du no lurer på kva dette intervjuet skal brukast til? Det får du ikkje vite, for det er hemmeleg. Kanskje eg skriv om det i morgon. Etter ni.
Kanskje du no lurer på kva dette intervjuet skal brukast til? Det får du ikkje vite, for det er hemmeleg. Kanskje eg skriv om det i morgon. Etter ni.
Abonner på:
Innlegg (Atom)