Eg les i "Ut og stjæle hester" av Per Petterson. Ei påfallande bra bok. Verkeleg.

Alt er sant! Alt er bløff!

Marit Eikemo i BT, 21.09.03

"Kven er det som meiner alvor - og kven er ein bløff? I månadsskiftet var eg så heldig å vere til stade under eit statsbesøk. Eg var i Os då ordførar Terje Søviknes tok i mot visekongen av Fusa. Det var eit flott syn. Kunstnaren Morten Holmefjord har oppretta Fusa som eige kongedøme og set seg sjølv inn i rolla som visekonge. Han var strålande i all pompen og prakten sin då han gjekk i hemmelege forhandlingar med Søviknes om nokre landområder Fusa mista til Os for 40 år sidan. Etter forhandlingane sa kongen mellom anna dette:

«Kven imiterer kven? Kven blir ramma av latteren? Kven er det gåseauga stirar på frå skuggane?».

I bakgrunnen brann ein trehest. Og Ragnar Hovland, som i litteraturen har gitt Fusa eit eige symfoniorkester, mumla noko slikt som at «Ja, ja. Kva skal ein fylle livet sitt med etter dette?». "

Grisen står og hyler i den stille kveld.
(Han skal ikkje slaktast men hyler likevel)
Fir`og tjue kråker sit på ein madrass.
Endå ei vil sitje men det er ikkje plass.

Månen står og lyser, rund og feit og kvit.
Reven kjem frå skogen og luskar hit og dit.

Fiskane i havet søv og drøymer søtt.
Nøkken nedi tjernet har eg aldri møtt.
Mor og far har lagt seg. Eg er vaken, eg.
No klatrar eg ut glaset så spring eg bort til deg.

Mens grisen står og hyler og månen lyser kvit
sit du og eg på taket og ler og pratar skit.

Grisen står og hyler. Faltirultirei.

(Ragnar Hovland)

Nina Hagen på norsk samleplate! Jippi!

Eg er glad for at Sellafieldtutsleppa er stansa. Hurra! So er eg glad for at veret er godt, for det er det, veldig godt. Sol og varmt og heilt fantastisk. Når eg ser på BT ser det ut som om veret ikkje er like lyst og deilig i Bergen, den andre byen som tel.

Eg har gått frå huset mitt, dvs nesten sentrum, til Dragvoll, dvs universitetet, kvar dag denne veka. Det tek omlag 45 minutt og er stort sett oppoverbakkar. Eg har gått omlag 180 minutt i oppoverbakke denne veka. OG eg har stått opp klokka åtte to dagar på rad, og ni dei to dagane før.

Eg er stolt og nøgd.

Slik student skulle ein vore, men det er eg alts? ikkje. Eg er flink til mykje anna, men ikkje nett dette. Nei.

Sjå meg i avisa! Les om stykket der eg er inspisient, sufflør og har ei lita rolle! Her og!


No gler eg meg til å dra til Skottland på laurdag, hurra hurra hurra!

Ja, eg skal vere med å lage ISFIT!

(No høyre eg på striiiiminga til studentradion, der ei mørk stemme med voldadialekt prata om musikk.)

(Høyr på studentradioen i kveld, for eg er intervjua nemleg!)

Skrubbsår på kneet, akkurat som då eg var liten.
Sundag: fekk ikkje sova, var nervøs og litt kvalm på grunn av ei oppgåve eg ikkje hadde gjort.
Akkurat som då eg var liten.


Dette har eg gløymd å fortelje om!
Dette: Å vere i familiebesøk, trygt og fint og morosamt besøk. Å vere MARI, som alle kjenner so godt, men likevel vere studenten i Trondheim med eit liv dei ikkje veit noko om. At dei bryr seg om meg og vil vite korleis eg har da!
Dette: Å gå på pøbben i Eikelandsosen og treffa att mange som eg ikkje ser anna enn heime. Å tykkje det er superkjekt. (men samstundes vere glad for å ikkje vere der KVAR laurdag.
Dette: Å henge i vindauga på Garage ein sundagskveld saman med Eli. Å drikke øl og le kjempehøgt.

The UFO did it.

Det er fantastisk å vere attende i verda blant menneska etter ei veke i senga og på sofaen foran tv. Det er keisamt å vere sjuk, men alt vert so kjekt når ein ikkje er det lenger. So er ein heilt frisk, og dersom ein hostar framleis, so hostar ein eigentleg ikkje, for ein er frisk altso. Heilt, heilt, heilt frisk berre med litt annleis stemme (litt grovare enn før), kan gå på skulen og alt. Og har ikkje vondt i hovudet eller nokon stad.

Desse flybillettane har eg kjøpt: heim no til helga, og Edinburgh i påska. Eg gler meg til begge deler, veldig.

På Fusasidene står det nesten ikkje om anna enn Liv Grete, eller "gulljenta" om du vil.

Det er dei små tinga som ein gjerne ler mest av, inni seg. På busstoppet eller på veg heim, litt full om natta. Og so er det slike ting som ein vert heilt fantastisk glad av, nesten uten grunn. Ei ny bok, til dømes. Til dømes ei som heiter YODEL-AYY-EEE-OOOO og er eit geografisk& historisk verk som handlar om jodling. Berre jodling.

Det er verkeleg ei bok ein vert glad av å ha. Eg har so utruleg lyst til å læra meg å jodla! Er det nokon som veit kvar ein lærer slikt?

I det nye året har eg ikkje blågga noko som helst. Det er ikkje med vilje, i grunnen. DET BERRE VERT SLIK. Men det har vore kjekt. Eg har blitt kostymedame i SIT. Pass på, uttal det "essite", og ikkje "sitt". For "sitt" er noko heilt anna, og ikkje so kjekt i det heile.