Shon lange erwarte ich deinen Brief sehr.

Slik er det: eg kjenner meg tung og sløv, eg får ingenting gjort. Eg har lyst til å springa langt, helst i ein skog. Eller sykle tusen mil. Men istaden legg eg meg på ein sofa, og det kjennes ganske bra det og (nett i augeblinken), men eg kunne nesten grina når eg tenkjer på all grammatikk eg ikkje kan, eller kor dårlege oppgåvene eg skriv er. Eg veit ikkje om eg ligg so dårleg an som det kjennes ut, men det kjennes ikke bra.

Eg har fått UKAjobb, som av-og påkledar til revyen. I dag har me fordelt skift mellom oss, og eg er godt nøgd med dagane eg skal jobbe. Eg får fri til Turboneger og alle andre dagane eg helst ikkje ville jobbe. Det skal bli bra, bra, bra!

Og den største vona er denne: presset under uka, alle dagane eg kjem til å vere oppteken, vil tvinge meg til å strukturere, eg vil få ting gjort, og intensiv lesing vil vere fruktbar. Det er vona.

Ingen vil avsløre.... Eg ler meg i hel.

Realfagbygget, Gløshaugen, NTNU. Tidlegare kjend som NTH, NorgesTekniskeHøgskule. Der er eg no. Og på tavla står det:

LITTERATUR
LITERATURE
LITERATUR

Dersom nokon er i Trondheim den 25.september klokka 19.00, og dersom denne nokon likar litteratur/literature/literatur, so kom på Posepilten. Dit kjem Frode Grytten for å lese høgt og svare på spørsmål.

Dersom nokon er i Trondheim i kveld, og likar musikk, bzw. elektrodjmusikk, kom til Dali, høyr på DJ FUSA.

Det fyrste målet ved å skriva om syn og segn i førre post, var sjølvsagt å oppmoda alle om å lesa den NYE utgåva av tidsskriftet. Berre framsida er verdt å få med seg: vakker, raud, og med Fusapass. Og inni bladet er bilete frå kruninga av Fusakongen. Det var det alle måtte vite, so vart eg so riven med at posten til slutt handla om noko heilt anna.

I dag har eg lese noko på bt.no. Eg visste ikkje om eg skulle le eller grina. Helst grina. Eg er mest einig med denna anmeldaren. Alle føredomer eg har hatt mot denne boka vart forsterka. Eg trur Mads Larsen er ein dust.

Pappa har dessutan bursdag. Hurra Hurra, gratulera med dagen, kjære far!

OLAUG NILSSEN ER MITT FØREBILETE.


No er eg i Oslo. Eg er her for å få kjærleiken min til nynorsk styrkt. Dersom nokon treng å lese litt om kjærleik til nynorsk, vil eg absolutt råda dykk til å lese Syn og Segn (det fantastiske tidsskriftet. Eg elskar syn og segn. ) I det nest siste nummeret har Olaug Nilssen og Gunhild Øyehagen skrive to artiklar. Dei to artiklane vinn fyrsteprisen av alt eg las i sumar når det gjeld å framkalle ei kjensle av rein glede hos lesaren. Og nynorsktesten siterer eg frå so ofte eg kan, som no, når eg er i horestaden på landsstyremøte i Den Beste Organisasjonen for Det Finaste Målet

Ein kan stadig læra nytt om foreldra sine. Far min, til dømes, fortalde meg i dag at han har hatt ei Goethe-omsetjing på trykk i Vinduet.

(No verkar eposten min og. Det synte seg at webmail vart oppdatert i sommar, so nettlesaren vår var for gamal til å forstå det eller noko slikt. Eg skjøna det ikkje heilt, men lasta ned nokre greier som ser ut som det funka fint. No kan eg lesa epostane mine. Det var godt.)

Det er frustrerande, f r u s t r e r a n d e, FRUSTRERANDE at universitetspostverket ikkje verkar som det skal. Eg har ikkje fått lese elektrobrev på MINST tre dagar.

Det var kaldt, k a l d t, KALDT i kyrkja i dag, det var keisamt, k e i s a m t, KEISAMT i kyrkja i går. Det er fint, f i n t, FINT at eg snart skal til Oslo og vere med gode vener, og det er supert, s u p e r t, SUPERT at eg skal til Trondheim att neste onsdag.

Ser de det, alle kjende i Bartestaden? Eg kjem attende! Opne glasa og rop det ut: HO KJEM! HO KJEM! Syng det ut i den hallande sommaren. Og kjøp øl.

Serious Orlando


What Orlando Bloom are You?
brought to you by Quizilla

Knis.

Dersom nokon såg tre jenter danse på ein rar måte på garage i går, medan ingen andre dansa, so var den eine, ho med gummisko som hang fast i golvet på ein seig måte, meg.

Dersom nokon køyrde over Holdhus i dag, og såg ei jente site og sove i ein kyrkjedøropning og sove, so var det meg, det og.

I kveld reiser hobbiten Melilot Brambleburr of Bindbale Wood (eg) og alven Maranwë Silimaurë (eg, det og) til Bergen. Det skal bli bra moro.

Eg gløymde Tom Waits - Rain Dogs. Den må vera med.

Lista til Øyvind, ja. Fem feilfrie album. Album der ein ikkje har lyst å hoppe over ein einaste song.

I`m your man - Leonard Cohen

So storslagent at det må stå litt for seg sjølv. Det finst fleire som oppfyller det førnemnde kriteriet trur eg; Lou Reed - Transformer, Jaga Jazzist - a livingroom hush, Beth Orton - Central Reservation....

Kanskje eg tek feil, kanskje er eg ikkje einig i dette sjølv ein gong. Eg er ikkje sikker.

Jane er så søt og spør i minneboka om korleis sommaren min er, om den er fin.

Eg ser på skjermen. So klør eg meg litt i nakken. So ser eg litt på city of Angels med søstra mi, sjølv om eg ikkje likar den filmen.

So jobbar eg mykje. Og det regner alltid når eg sykler. I mellom, når me har tid eller kjem på det, er eg med vener, slike gode; barndomsvener. Som i går, middagsbesøk m.m. Det var bursdagsfeiring og veldig bra. God mat, godt øl og kjekt, kjekt, kjekt.

Strålande planar for næraste framtid: dra til oslo for eit par dagar, med ei venninne, besøke to andre venninner. Det skal bli deilig venninnete. Og so, brått; Trondheim. Det skal og bli deilig.

Sommaren? Den har vore fin. Den er brått over. Eg jobba mykje.